پروتئین وی و آمینواسید؛ یکسان یا متفاوت؟
حتماً برای شما هم این سوال پیش آمده که آیا تفاوتی بین پروتئین وی و آمینواسیدها وجود دارد؟ چرا بعضی از مربیان این دو مکمل را جدا و بعضی همزمان تجویز میکنن؟ ابتدا توضیحی درباره این دو برایتان آورده ایم تا این مطلب را به خوبی درک کنید.
پروتئین وی چیست؟
پروتئین وی یکی از محبوب ترین پروتئین ها در میان ورزشکاران است. این پروتئین به پروتئین آب پنیر نیز معروف است و از نظر فنی بودن اسیدآمینه های ضروری بویژه شاخه دارها از جمله لوسین و ایزولوسین و والین بسیار مناسب است. این پروتئین ساختار حلقوی داشته و کوتاه زنجیر می باشد در نتیجه سرعت جذب آن سریع خواهد بود و کمتر از یک ساعت عضلات و مایع بین سلولی را غنی از اسید آمینه خواهد کرد و شرایط بازسازی را مناسب می کند اما فراموش نکنیم کار اسیدآمینه ها وقتی شروع خواهد شد که در عضله تخریب مناسبی در اثر تمرین سنگین و شدت بالا ایجاد شده باشد، در غیر این صورت هیچ تاثیری نخواهد داشت. پس افرادی که تمرینات آن ها باعث ریزش آسیب در عضلات نشود هیچ بهره ای از پروتئین وی نخواهد برد.
این پروتئین تقریباً برای تمامی تیپ های بدنی مناسب است و البته بستگی به شرایط کاهش وزن یا حجم دارد. مقدار مصرف پروتئین کاملا وابسته به وزن و سابقه و فاز تمرینی او دارد اما در یک نگاه کلی اگر وزن شما کمتر از شصت کیلو است ودر هفته پنج روز تمرین پرشدت دارید به طوری که ریکاوری نمی شوید روزانه یک پیمانه کافیست (هرپیمانه حاوی24 گرم پروتئین) اگر وزن شما بین شصت تا هشتاد کیلو است روزانه 2پیمانه و اگر وزن شما بالاتر از هشتاد کیلو است روزانه سه پیمانه مصرف کنید.
توجه داشته باشید که مصرف دقیق مکمل وی کاملا بر اساس وزن بدن، سابقه تمرین، شدت تمرین، مقدار پروتئین موجود در غذا و … بستگی دارد. پس اعداد داده شده تنها برای راهنمایی کلی خواهد بود. بهترین زمان مصرف، بعد از تمرین، یک ساعت قبل تمرین، قبل صبحانه است.
آمینو اسید چیست؟
اگر یک دیوار ساختمان پروتئینی را به حساب بیاوریم، دونه دونه آجرهای این دیوار اسیدآمینه محسوب می شود. ما 20 نوع اسید آمینه معروف داریم. 8 نوع ضروری هستند و باید از خارج به بدن ما وارد بشوند (غذا یا مکمل) و 12 نوع از این آمینو اسیدها غیر ضروری هستند و بدن ما از طریق ترکیباتی که درون سلول ها هستند می تواند آن ها را تولید کند. نوع قرارگیری اسیدآمینه ها در کنار هم شکل و ساختمان (چهارنوع) پروتئین ها را تعیین می کنند. پس متوجه شدیم که آمینو اسیدها می چسبند به هم و ساختمان پروتئین را تشکیل می دهند. از طرفی هم وقتی ما غذا یا مکمل پروتئینی می خوریم در بدن ما به آمینو اسید ها تجزیه می شوند و بعد دوباره ساختمان های پروتئینی را تشکیل می دهند و اگر شرایط عضله سازی در بدن وجود داشته باشد (تمرین وتغذیه) بافت های پروتئینی عضلات را می سازند.
آیا ما در مصرف پروتئین در هر وعده غذایی یک محدودیت خاص 30 گرمی داریم؟
برخی تصور می کنند که یک محدوده جذب پروتئین خاصی وجود داره که مقدارش هم 30 گرم در هر وعده است. پروتئین عمدتاً جذب روده کوچک می شود و بعد هم وارد جریان خون می شود. از آنجایی که روده کوچک توانایی جذب مقداری زیادی مواد مغذی را دارند، این حرف که بدن شما نمی تواند بیشتر از 30گرم رو در هر وعده جذب کند خیلی منطقی به نظر نمی آید.
در کل برخی افراد میگن احتمالاً یک مزیتی توی این کار است که مصرف پروتئین را به طور مساوی بین سه تا شش وعده غذایی تقسیم کنید تا تعادل پروتئین کل را زیاد کنید ولی به نظر می رسد که این کار در عمل تاثیر چندانی ندارد. مهم ترین متغیر برای رشد ماهیچه مصرف درست و کافی پروتئین روزانه شما است.
همه چیز درباره آمینو اسید های شاخه دار
در مساله عضله سازی این طور به نظر می رسد که اکثر افراد نمی توانند پروتئین مورد نیاز خود را دریافت کنند. اکثر ما به میزان زیادی مرغ، استیک، تخم مرغ و ماهی مصرف می کنیم تا به این میزان کافی به پروتئین مورد نیاز برای رشد عضلات دست پیدا کنیم. از طرفی ما انواع پروتئین ها را به شکل اختصاصی و مکمل نظیر پروتئین وی و کازئین نیز مصرف می کنیم تا با توجه به میزان تفاوت سرعت هضم آن ها از این موضوع در زمان های مختلف بهره لازم را ببریم.
آمینو اسیدهای شاخه دارBCAA
مدت زمان بیشتری را به نسبت کراتین و بتا آلانین در دسترس بوده اند اما تنها افراد کمی به اهمیت آن ها در افزایش رشد عضلات و افزایش عملکرد پی برده اند. در سالیان اخیر تحقیقات روی این آمینو اسیدها بسیار گسترش پیدا کرده است و نتایج حاصل از آن ها باعث شده است که جهانیان نگاه ویژه ای به این آمینو اسیدها داشته باشند و الان چیزی فراتر از واحدهای تشکیل دهنده پروتئین ها و بافت ماهیچه ای هستند و از جنبههای متفاوتی روی رشد عضلات تاثیرگذار می باشند.
