کافئین در چیست؟
کافئین یک محرک سیستم عصبی مرکزی و ماهیچه قلب است و احتمالا در مکانیسم تنظیم فشار خون نقش دارد. هم چنین آزاد سازی انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین را افزایش می دهد، باعث می شود که حواستان را کاملا جمع کنید، فرد را سرحال می کند، استقامت بدن را بالا می برد و دارای آنتی اکسیدان های قوی می باشد.و اما جواب این سوال که کافئین در چیست؟ این ماده در چای، قهوه، نوشابه و دیگر نوشیدنی های بدون الکل و به مقدار کم در شکلات موجود است و هم چنین در بعضی از گیاهان خوراکی و مکمل های غذایی موجود می باشد.
کافئین در بدنسازی
اثرات مثبت کافئین در مقدار های مناسب کاملا مشخص شده است. مصرف کافئین سبب جلوگیری از کاهش قدرت شناختی، مخصوصا زمانی که با گلوکوز مصرف شود می گردد. هنگامی که مکمل سوخت به سوخت داخل ماشین خود اضافه می کنید، ضمن افزایش کارایی و نرم سازی و کاهش دود اگزوز، می توانید پول خود را پس انداز کنید. کافئین می تواند همین نقش را هنگام مصرف با کربوهیدرات داشته باشد. این امکان وجود دارد که مصرف کافئین با افزایش استقامت رابطه داشته باشد. کافئین به سوخت چربی و جذب کربوهیدرات کمک می کند که هر دو مورد سبب بهبود استقامت می شود.
نقش کافئین در رشته هایی که نیازمند فعالیت با شدت 70-80 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی است، بسیار قوی بوده در حالی که آثار بسیار بسزایی نیز بر هوشیاری، تصمیم گیری و دیگر عملکرد های شناختی ایجاد می کند. اگرچه یک مطالعه نشان داد که کافئین در کارهای توانی مفید است، ولی شواهد کمی برای اثبات این نظریه برای ورزشکاران سرعتی و وزنه برداری در دست است. کافئین هم چنین می تواند گیرنده های درد را بلوک کند تا شما درد زیادی را در پی تمرینات ورزشی حس نکنید.
مضرات کافئین
مقدیر 250 تا 300 میلی گرم کافئین باعث افزایش عملکرد می شود ولی بیش از این مقدار در روز باعث افزایش ضربان نامنظم قلب می شود. اثر آن تا 5 ساعت و بیشتر در بدن می ماند. توجه داشته باشید که در لیست NCAA کافئین یک ماده ممنوعه محسوب می شود، البته در صورتی که غلظت آن در ادرار بالای 15 باشد. علاوه بر آن مصرف زیاد در بدن باعث بی خوابی، عصاب آشفته، بی قراری، اضطراب، زخم معده، درد شکم، سوزش قلب و اسهال شده و سبب افزایش ترشح اسید معده، میزان تعریق و میزان کاتکولامین ها می شود.
کاتکولامین ها هورمون هایی هستند که بر ضربان قلب اثر می گذارند و باعث انقباض رگ های خونی می شوند که این امر باعث کاهش جریان خون به ماهیچه ها می شود. سمی بودن کافئین در صورت مصرف بسیار زیاد آن و با توجه به تفاوت های فردی ایجاد می شود. مقادیر بیش از حد کافئین تقریبا در مقدار 10 گرم یا بالاتر سبب مرگ می شود. اثرات کافئین بر اساس تفاوت های فردی، در اشخاص مختلف متفاوت است.
مواد گیاهی کافئین دار
هم چنین بعضی از مواد گیاهی به طور طبیعی کافئین دارند و وقتی بعضی از گیاهان خوراکی همراه با آن مصرف شوند، اثر بیشتری می گذارند. در این شرایط این مواد می توانند ضربان قلب و فشار خون را افزایش دهندکه باعث اعمال فشار شدید بر سیستم قلبی عروقی می شود. هم چنین ممکن است سبب تحریک بیش از حد شخص شود. برخی از این مواد گیاهی شامل جینسینگ، پرتغال تلخ،افدرا می باشد. کافئین می تواند به صورت قرص مصرف شده و یا به صورت گسترده ای به بقیه مکمل ها (پودرها، قرص ها، و نوشیدنی ها) اضافه شود.
کاربرد های عملی برای مصرف کافئین
- ورزشکارانی که به خوردن کافئین عادت ندارند و با عوارض روانی و فیزیولوژیک آن نا آشنا هستند، این گونه افراد باید قبل از استفاده از یک راهبرد کافئینی تمرینی یا مسابقه ای، آثار آن را امتحان کنند.
- از آن جایی که ترک کافئین، عملکرد ورزشی را کاهش می دهد، ورزشکارانی که به آن عادت کرده اند باید برای پیشگیری از نشانه های نامطلوب ناشی از توقف کامل آن، خوردن دوزهای کم تر آن را مد نظر قرار دهند.
- نیمه عمر کافئین تقریبا 4 تا 6 ساعت می باشد و نشان داده شده است که غلظت آن در پلاسما ظرف 30 تا 60 دقیقه به اوج خود می رسد. بنابراین، باید دست کم سه ساعت قبل از رویدادهای توانی، سرعتی و استقامتی کوتاه مدت یا 1 ساعت قبل از رویدادهای استقامتی طولانی مدت خورده شود.
