صدمات ورزشی ناشی از فعالیت جسمانی
فعالیت های جسمانی از عوامل مهم در رشد کودکان هستند و مربیان ورزشی و والدین از مشوقان اصلی کودکان برای مشارکت های ورزشی بوده اند. اما نگرانی از بروز صدمات ورزشی ناشی از فعالیت جسمانی کودکان در محیط های ورزشی یکی از دغدغه های والدین است. گاهی این نگرانی به اندازه ای است که با وجود علاقه وافر والدین به ورزش، آنان ترجیح می دهند رویه های احتیاط آمیز را پیشه کنند و در اغلب موارد کودکان را از شرکت در فعالیت بازدارند. یا با استفاده از شیوه های دیگر همچون بازی های رایانه ای و غیره آنان را سرگرم کنند.
هرساله تعداد زیادی از کودکان، آسیب های جسمانی ناشی از ورزش و افتادن را تجربه می کنند که اغلب آن ها خفیف اند و موجب دردهای آنی و زودگذر می شوند و برخی از آن ها شدید هستند و می توانند موجب عواقب جبران ناپذیری برای آنان شوند. از عواقب این آسیب ها می توان به دور شدن مادام العمر کودک از فعالیت ورزشی ، ترس از فعالیت و ورزش، منزوی شدن و افسردگی آنان، دردهای مزمن و کاهش آمادگی جسمانی اشاره کرد.
عوارض جبرن ناپذیر آسیب های ورزشی
برخی از آسیب های مرتبط با ورزش ممکن است به ناتوانی های بدنی بلند مدت بینجامد. این مشکل باعث می شود تا مشارکت کودکان در فعالیت های ورزشی و هم چنین فعالیت های ورزشی درون مدرسه ای کاهش یابد. به همین دلیل برای حضور حداکثری آنان در کلاس های ورزشی و بهره مندی از نسلی پویا، شاداب و با نشاط، نیاز است تا با اتخاذ شیه های علمی، نگرانی از صدمات را برطرف کرد یا به حداقل رساند.
اغلب دانش آموزان به دلیل نداشتن فعالیت منظم ورزشی، آمادگی و قابلیت های جسمانی یکسانی ندارند. شاید در حال حاضر بتوان گفت که کم تحرکی کودکان به خاطر سبک زندگی از مهم ترین علل بروز آسیب آنان است، زیرا کم تحرکی نه تنها کودکان را دچار فقر حرکتی و افراد با مهارت ناکافی می کند، بلکه چاقی ناشی از کم تحرکی را به دنبال دارد که علت بروز بسیاری از آسیب ها است. هنگامی که آنان مبتلا به چاقی و اضافه وزن هستند هرگونه برخورد می تواند به آسیب شدید جسمانی در کلاس های ورزشی بینجامد. زندگی فعال کودکان، موجب کاهش چاقی و در نتیجه پیشگیری از آسیب آنان خواهد شد. در صورتی که کم تحرکی کودکان برطرف نشود شاید به زودی شاهد بروز معلولیت های زودهنگام به دلیل بیماری های مختلف و ابتلا به آسیب های مختلف و شدید جسمانی باشیم.
علل مهم آسیب های ورزشی در کودکان
به طور مثال نامطلوب بودن سطوح زمین بازی که اغلب در پارک ها و یا حیاط مدرسه مشاهده می شود و به صورت آسفالت و بتن سخت است، علت مهم بسیاری از آسیب ها به ویژه خراشیدگی های پوستی است. هم چنین می توان در کنار آن به موانع خطرناک متعدد در محیط های ورزشی( پله ها، چاله ها، عدم پوشش حفاظتی میله های دروازه هندبال، بسکتبال و …) اشاره کرد که به شکل جدی سلامت بچه ها را تهدید می کند. باید به این نکته توجه کرد به دلیل جنب و جوش و شور و حال زیاد کودکان در کلاس های ورزشی و ناتوانی مربیان و معلمان در کنترل آنان، بچه ها به مراتب بیشتر از اقشار دیگر در معرض خطر و آسیب پذیری قرار می گیرند.
نتایج متعدد پژوهش ها در کشورهای مختلف نشان می دهد که صدمات ورزشی عمده ترین دلیل آسیب دیدگی در نوجوانان ۱۱ تا ۱۸ سال اروپایی و آمریکایی به حساب می آید. بی شک با تدبیر مدیران باشگاه های ورزشی به ویژه مربیان و معلمان ورزش و همکاری کودکان و خانواده آنان، می توان با آموزش های لازم و استفاده از علائم و نشانه های راهنما از بسیاری از آسیب ها پیشگیری کرد. آسیب های ورزشی هزینه های اجتماعی و درمانی زیادی در پی دارند. هر ساله بیش از یک پنجم جمعیت کودکان در نتیجه یک آسیب در حوادث و اورژانس حضور دارند. در میان کودکان ۵ تا ۱۴ ساله، صدمات و آسیب ها ۵۶ درصد از مر و میرها را شامل می شوند. بالاترین میزان مرگ و میر و عوارض ناتوانی کودکان مربوط به آسیب ضربه مغزی، آسیب نخاعیف سوختگی و خفگی در آب است.
نتیجه گیری
برای رسیدن به جامعه ای عاری از آسیب های ورزشی کودکان، باید به برخی از نکات مهم نیز توجه داشت. همواره به خاطر داشته باشیم که کودکان از شرکت در فعالیت های شدید جسمانی خودداری کنند. رعایت سن تقویمی، وزن، جنس و قد کودکان در تمرین و مسابقه می تواند عامل مهم جلوگیری از آسیب باشد. به جای ورزش های قهرمانی و رقابتی از سنین پایین، آن ها را به شرکت در فعالیت های تفریحی و سرگرمی به منظور کسب مهارت بیشتر تشویق کنیم. هم چنین ایمنی وسایل و تجهیزات و مکان بازی بچه ها در محیط های ورزشی بسیار مهم است و در این راستا،آموزش و راهنمایی صحیح، شیوه مناسب در پیشگیری از آسیب های ورزشی به حساب می آید.
