ورزش جودو
ورزش جودو یکی از سخت ترین رشته های رزمی است که برای اولین بار در ژاپن شناخته شد که ترکیبی از ورزش و هنر و به عنوان روش زندگی شناخته شده است. این ورزش نخستین رشته رزمی بود که به رویداد بزرگ ورزشی دنیا یعنی المپیک وارد شد و لقب سخت ترین ورزش سخت جهان و ورزش جنجالی المپیک شناخته شده است.
درجات در این رشته که به آن کیو هم گفته می شود از کمربند سفید شروع و تا کمربند سیاه و بعد از آن دان یک تا دان ده ادامه دارد. جودو یکی از مهم ترین رشته ها برای نیروهای نظامی، ارتش و پلیس است و مسابقات نیروهای نظامی جهان در رشته جودو از اعتبار بالایی برخوردار است. یکی از مهم ترین مسائلی که در رشته جودو مطرح است احترام و رعایت ادب به بزرگان و پیشکسوتان است و مربیان در این رشته ابتدا مسائل اخلاقی و روحی را به شاگردان آموزش داده و سپس به مسائل آموزش مهارت ها و تربیت بدنی می پردازند.
جیگورو کانو که از بنیان گذاران رشته جودو است همیشه این نکته را به شاگردان خود گوشزد می کرد که اول مسائل اخلاقی را به شاگردان خود آموزش دهند و سپس آموزش های رزمی را تعلیم دهند.
فنون جودو
تکنیک های جودو به بخش های مختلفی مانند: پرتابی-خاک – ضربه ای تقسیم می شود.
فنون پرتابی خود به دو گروه فنون پرتابی سرپا و فنون قربانی تقسیم می شود و فنون پا، فنون دست و فنون کمر را نیز شامل می شود.
فنون خاک به سه بخش: فنون کنترل کردن، فنون بیهوش کردن و فنون قفل کردن تقسیم می شود.
فنون ضربه ای نیز به شاگردانی که دارای درجات بالا هستند و به آمادگی نسبی رسیده اند آموزش داده می شود که شامل حرکات دست و پا و فنون خطرناکی است، آموزش داده می شود.
قوانین جودو
شیوه برنده شدن در مسابقات به این صورت است که حریف در دو حالت سرپا و خاک قرار می گیرد و جودوکاری که بتواند در هر یک از این دو حالت و با توجه به قوانین موجود در مسابقات امتیاز بیشتری کسب کند برنده نهایی خواهد بود. هم چنین اگر ورزشکار بتواند حریف خود را در حالت خاک و به شکلی که پشت حریف با تشک تماس داشته باشد، قرار دهد با توجه به مدت زمان این تکنیک به وی فن امتیاز داده خواهد شد.
مدت زمان مسابقه برای گروه های سنی مختلف و زنان و مردان تفاوت دارد. لباس جودوکاران به این صورت است که یکی لباس سفید و دیگری لباس آبی بر تن دارد.
تاریخچه جوجیتسو
جوجیتسو نیز یکی دیگر از هنرهای رزمی است که در بسیاری از فنون به ورزش جودو شباهت دارد. این رشته از معنی دو کلمه وقار و هنر تشکیل شده است. در این رشته ورزشکار باید در یک فاصله نزدیک با دستان خالی و یا استفاده از سلاح های کوچک با حریف خود که ممکن است مسلح و یا غیر مسلح باشد مبارزه کند. یکی از فاکتورهای مهم در این رشته قدرت فکری و قدرت فیزیکی است که هر دولازمه پیروزی و رسیدن به مرحله است که با حداقل تلاش به حداکثر امتیاز رسید. از فنون جوجیتسو می توان به گرفتن، قفل کردن،پیچاندن و … اشاره کرد.
از تجهیزات مورد نیاز در این رشته می توان به دستکش های بدون انگشت و جوراب های مخصوص اشاره کرد. لباس این رشته از یک بلوز،شلوار و کمربند تشکیل شده است که یکی از حریفان کمربند قرمز و دیگری کمربند آبی استفاده می کند.
نکاتی پیرامون جوجیتسو
برای موفقیت در این رشته شما باید نکاتی را رعایت کنید:
در ابتدا باید آمادگی جسمانی خوبی داشته باشید و انواع تمرینات بدنسازی هوازی و بی هوازی را در برنامه تمرینی خود داشته باشید.
سعی کنید تعادل حریف را با اجرای فنون کاربردی به هم زنید تا بتوانید فن های خاص خود را اجرا کنید و امتیاز لازم را کسب کنید.
در هنگام تمرینات یا مسابقات به دنبال پیدا کردن یک موقعیت خوب برای اجرای تکنیک های خود باشید و قدرت ذهنی و تمرکز خود را بالا ببرید.
نتیجه گیری
از اشتباهات خود در حین تمرین نترسید و از آن به عنوان فرصتی برای یادگیری استفاده کنید. برای اینکه در حرفه خود پیشرفت داشته باشید خودتان را همیشه با خودتان مقایسه کنید نه با دیگران. رمز موفقیت شما در این رشه تمرینات زیاد و مداوم است تا به تکنیک ها و فنون مختلف مسلط شوید. هیچوقت از حریف خود نترسید و از ضربه زدن امتناع نکنید.
