وزنه برداری، رشته قدرتی
وزنه برداری، رشته قدرتی است که ورزشکاران با استفاده از قدرت بدنی، تکنیک درست، قدرت انفجاری و دیگر فاکتورهای آمادگی جسمانی مهم وزنه ها را بالای سر می برند. مسابقات این رشته در دو بخش حرکات یک ضرب و دو ضرب برگزار می شود که ورزشکار می تواند در هر بخش سه حرکت را انجام بدهد تا رکورد نهایی او در مقایسه با بقیه رقبا سنجیده شود. این رشته در سال ۱۸۹۶ وارد رویداد بزرگ المپیک شد که در بخش مردان در هشت بخش برگزار می شود. تعداد داوران این رشته ۹ نفر است که سه نفر داور و سه نفر هیئت ژوری هستند که با ید ۶ متر با سکوی مسابقه فاصله داشته باشند تا بتوانند حرکت ورزشکار را به خوبی مشاهده و رای خود را به درستی صادر کنند.
وزنه برداری در ایران
وزنه برداری در ایران در سال ۱۳۱۸ تاسیس و اولین اردوی آن در سال ۱۳۱۹ تشکیل شد. نحوه اجرای مسابقات در قدیم متفاوت بوده بدین صورت که حرکات پرس، یک ضرب و دو ضرب، هر کدام در روزهای جداگانه برگزار میشد و تنها یک داور این رقابت ها را داوری می کرد. هم چنین طریقه اضافه کردن وزنه ها به ترتیب وزنه درخواستی نبوده و هر ورزشکار می توانست زمانی که نوبت او رسید از وزنه ها کم و یا زیاد کند. اما امروزه از وزنه ها کاسته نمی شود و فقط اضافه می شود و ورزشکاران باید هواسشون به رکوردهایشان باشد.
ایران برای اولین بار در المپیک ۱۹۴۸ برلین حضور یافت و اولین مدال المپیک ایران توسط جعفر سلماسی در رشته وزنه برداری کسب شد. از آن زمان تا کنون رشته وزنه برداری در ایران پیشرفت قابل قبولی داشته و عناوین بزرگی را در رویداد المپیک و جهانی کسب کرده و به یکی از قدرت های دنیا در این رشته تبدیل شده است. از قهرمانان این رشته از زمان های قدیم تا الان می توان به شادروان محمود نامجوی، محمد نصیری، حسین رضازاده، بهداد سلیمی، کیانوش رستمی، سهراب مرادی و دیگر قهرمانان این رشته اشاره کرد.
وزنه برداری بانوان
وزنه برداری بانوان در سال ۲۰۰۰ وارد رویداد بزرگ المپیک شد و در هفت بخش برگزار می شود. در سال ۱۳۹۶ در بخش بانوان این رشته فعالیت خود را در ایران آغاز کرد و برای اولین بار ورزشکاران آن پس از سال ها به مسابقات بین المللی اعزام شدند و حتی در رده های سنی نونهالان و نوجوانان نیز ورزشکاران آماده دارد.
قوانین و حرکات در وزنه برداری
همانطور که گفتیم مسابقات این رشته در دو بخش یک ضرب و دو ضرب برگزار می شود. حرکات یک ضرب به حرکاتی گفته می شود که ورزشکار تنها با یک حرکت وزنه ها را که بر یک هالتر سوار هستند، به بالای سر می برد. حرکات دو ضرب به حرکاتی گفته می شود که در دو مرحله انجام می شود. در مرحله اول وزنه ها تا روی سینه قرار می گیرند و در مرحله دوم از روی سینه به بالای سر برده می شوند و در نهایت مجموع امتیازات در این دو حرکت به عنوان رده بندی نهایی ورزشکار اعلام می شود.
هر ورزشکار برای انجام حرکا ت یک دقیقه زمان دارد . هنگام بالا بردن وزنه باید بتواند برای چند ثانیه وزنه را بالای سر خود نگه دارد و بتواند سه چراغ سفید و یا دو چراغ سفید را از داوران دریافت کند تا حرکت او صحیح اعلام شود. از خطاهای این رشته می توان به دریافت سه چراغ قرمز و یا دو چراغ قرمز و حرکت غلط، خم و راست شدن دستان ورزشکار هنگام بالابردن وزنه ، پایین آوردن هالتر بدون اجازه داوران، انداختن وزنه از پشت سر و یا به بیرون از تخته مخصوص هالتر اشاره کرد.
ابزار و وسایل مورد نیاز در وزنه برداری
ابزار لازم برای برگزاری این مسابقات، هالتر که یک میله فلزی است که صفحات بر روی آن قرار می گیرند. صفحه هالتر که به شکل دیسک های گرد هستند و در وزن های مختلف و رنگ های متفاوت موجود هستند و مسئولین برگزاری با توجه به میزان وزنه درخواستی ورزشکار، قبل از حضور او بر روی سکو مسابقه صفحات ها سریع جابه جا و آماده برای ورزشکار می کنند. تخته هالتر که صفحات مقاوم و چوبی هستند که وزنه بردار برای اجرا حرکات خود روی آن قرار می گیرد.
هم چنین از وسایل مورد نیاز برای ورزشکار می توان به کفش های مخصوص این رشته که مقداری ارتفاع دارند و دلیل آن داشتن تعادل ورزشکار هنگام بلند کردن وزنه است اشاره کرد. مچ بند برای حفاظت از مچ وزنه بردار و کمربند برای محافظت و جلوگیری از آسیب مهره های کمری ورزشکار نیز از دیگر وسایل مورد نیاز هستند.
