تاثیر ورزش بر روی بیماری

یکی از هدف های مهم ما از ورزش کردن، بعد از تناسب اندام و رسیدن به هیکل دلخواه، ایحاد سلامتی و حفظ آن است. سلامتی و تندرستی از اهدافی است که باعث می شود برای آن تلاش کنیم و خیلی از فعالیت هایی را که حتی شاید مورد علاقه ی ما نیز نباشد را انجام دهیم تا سلامتی جسمی و روحی مان به خطر نیافتد و آسیب نبیند.

سلامتی تنها نداشتن بیماری تعریف نمی شود و شامل آرامش روانی و جسمانی نیز خواهد شد. نکته ای که باید به آن توجه شود تفاوت بین پیشگیری از بیماری و درمان است. پیشگیری از بیماری مجموعه فعالیت هایی است که انجام می دهیم تا از بیماری جلوگیری شود و ما بیمار نشویم و درمان فعالیت هایی را گویند که روند بهبودی ما و بازگشت ما از حالت بیماری به حالت درمان شده و معمولی ما را سریع تر کند. ممکن است بعضی از فعالیت ها را برای پیشگیری از یک یا چند بیماری انجام دهیم این فعالیت ها می تواند خوردن غذاهای سالم، خواب کافی و… باشد.

خیلی از این فعالیت هایی که برای پیشگیری انجام می دهیم می تواند تا حدودی روی روند درمان ما نیز تاثیر بگذارد و باعث شوند سریع تر بهبودی حاصل شود. اما برخی دیگر از همین فعالیت ها هم روی روند بهبود ما تاثیر نخواهد داشت و حتی شاید باعث شوند دیرتر بهبودی حاصل شود. این که یک فعالیتی موجب جلوگیری از بیماری می شود دلیل بر آن نیست که روی درمان آن بیماری نیز تاثیر دارد و روند درمان را بهبود می بخشد.

ورزش کردن یک فعالیت بسیار مفید برای پیشگیری از بیماری ها خواهد بود. بیماری های اسکلتی و بیماری هایی که حاصل چاقی هستند، مانند دیابت و فشار خود و… و همچنین بیماری های قلبی و سکته ها به خوبی با ورزش از احتمال ابتلا به آن ها می توان جلوگیری کرد. همچنین بیماری هایی که بر اثر ضعف سیستم ایمنی بدن به وجود می آیند نیز با ورزش کردن به خوبی قابل پیشگیری هستند، زیرا ورزش کردن موجب بالا رفتن سیستم ایمنی بدن خواهد شد.

همچنین ورزش کردن از ایجاد استرس جلوگیری می کند. آزاد شدن هورمون استرس در بدن سبب می شود بدن مقاومت خود را در مقابل بسیاری از ویروس ها و باکتری ها از دست دهد. با ورزش کردن از ایجاد این هورمون ها در بدن تا مقدار بسیار زیادی جلوگیری خواهد شد. نکته مهمی که وجود دارد این است که ورزش کردن انواع مختلف دارد و ورزشکاران نیز به دسته های مختلف تقسیم می شوند. این که بگوییم هر ورزشی موجب بالا رفتن سیستم ایمنی بدن خواهد شد و همه ورزشکاران از سلامت نسبتاً بالایی بر خوردارند غلط خواهد بود. افراد به سه گروه تقسیم می شوند، افرادی که ورزشکار حرفه ای هستند، افرادی که برای سلامت و تفریح ورزش می کنند و افرادی که به طور کل فعالیت بدنی ندارند.

طبق تحقیقات انجام شده افرادی که در گروه ورزشکار حرفه ای قرار دارند بیشتر از سایر گروه ها دچار بیماری ها خواهند شد و بعد از آن گروه افراد کم تحریک قرار می گیرد و کسانی که برای تفریح ورزش می کنند در آخرین دسته بندی قرار دارند و این به آن معنی است که این افراد کمتر دچار بیماری و ضعف خواهند شد.

سرماخوردگی ها و آنفلوآنزاها معمولاً حاصل ویروس هایی هستند که به راه های مختلف وارد بدن شدن و بدن توانایی مبارزه با آن ها را نداشته است. یعنی سیستم ایمنی بدن ضعیف بوده است و به مقدار کافی خوب عمل نکرده است. سرماخوردگی نیز از آن دسته بیماری ها است که با ورزش کردن می توان به خوبی از ابتلا به آن جلوگیری کرد، اما وقتی درباره ی بحث درمان صحبت می کنیم موضوع تا کمی متفاوت خواهد شد.

یکی از اتفاق هایی که هنگام ورزش کردن برای ما رخ می دهد، گرم شدن بدن است. گرم شدن بدن به این معنا است که جریان خون و دمای بدن بالا می رود و به اصطلاح ما می گوییم بدن گرم شده است. با بالا رفتن جریان خون مواد مغذی و مورد نیاز بدن و سلول ها با سرعت بیشتری به مقصد مورد نظر خود خواهند رسید و این امر در ورزش کردن کمک زیادی به ما خواهد کرد.

حال وقتی ما سرما خوردیم و مخصوصاً زماین که بدن تب کرده است، به این معنا است که در بدن عفونت وجود دارد، اگر ما در این شرایط به فعالیت ورزشی بپردازیم ممکن است باعث بشویم این عفونت ها با گردش خون تشدید شود و یا به قسمت های دیگر بدن منتقل شود. باید توجه داشته باشیم که در دوران سرما خوردگی بدن بسیار ضعیف است و قدرت دفاعی خود را از دست داده است و با ورود کوچک ترین عفونت به قسمتی ممکن است آن قسمت نیز درگیر شود.