اطلاعاتی در خصوص هورمون رشد IGF1
IGF1 یک نوع هورمون پپتیدی است که متشکل از هفتاد نوع از اسید آمینه می باشد و متعلق به دسته فاکتورهای شبه انسولین است که به صورت طبیعی هم در بدن انسان تولید می شوند. این هورمون یک شباهت حدود پنجاه درصدی با هورمون انسولین دارد. IGF1 را می توان به عنوان یک هورمون رشد عرضی و همچنین رشد طولی در بدن انسان قلمداد کرد که کامل کننده رشد قدی، وزنی و حجمی دوران بلوغ می باشد.
با گذشت زمان که سن افراد رو به بالا می رود میزان ترشح این هورمون هم به طور قابل ملاحظه ای در بدن کم می شود و نا گفته نماند که شرایط نا مناسب تغذیه و آب و هوایی و نیز پایین آمدن غیر طبیعی یا طبیعی ترشح هورمون رشد در بدن انسان هم باعث اختلال در میزان ترشح هورمون پپتیدی می شود.
دانستن این نکته هم خالی از لطف نیست که بدانید در تشخیص آکرومگالی (غول آسایی) در موارد کمی به صورت طبیعی و به خاطر به هم ریختن بالانس هورمونی در بدن اتفاق می افتد مقدار ترشح این هورمون در بدن یک فرد علامتی تعیین کننده از میزان ترشح هورمون رشد است که تمامی افراد آن را عامل مهم رشد قدی و آگرومالی در انسان می دانند.
به طور میانگین ۹۵ درصد از تمام IGF-1 ی که در خون جا به جا می شود به صورت باند شده با پروتئین است و در هیبت IGFBPs مشاهده می شوند. BP3مشخص کننده باند شدن IGF-1 با پروتئین است و همان طور که در مطلب های گذشته به آن اشاره نمودیم باند شدن این هورمون با پروتئین های بیشتر به بالا رفتن چند صد در صدی نیمه عمر این دارو می انجامد و باعث به وجود آمدن اثرات خیلی خوب این هورمون را فراهم می آورد.
وقتی که سن انسان بالا می رود از میزان ترشح هورمون رشد در بدن کم می شود و سطح سرمی IGF-1 هم در بدن پایین می آید و علت مهم کم شدن حجم و قدرت بدنی و علت اصلی جمع شدن چربی زاید در بدن هم همین اتفاق یعنی به هم خوردن تعادل هورمونی می باشد.
بر اساس تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است مشخص شده است که بالا رفتن سطح سرمی (به واسطه نمونه های خارجی این هورمون به بدن) در مورد کسانی که در سنینی بالا قرار ندارند باعث بالا رفتن ۱۵ درصدی حجم عضلات و باعث بالا رفتن ۱۴ درصدی قدرت بدنی می شود و اگر از این ترکیب در سنین بالا و پیری استفاده گردد حتی با اینکه باعث احیای قوای از دست رفته ای که به خاطر پیری شده و بافت های عضلانی از دست رفته در نتیجه فرایند طبیعی پیری را هم به صورت مرتب باز سازی می نماید می توان بالا رفتن حجم و بالا رفتن قدرت ۲۷ درصدی را پیش بینی نمود.
فاکتور رشد شبه انسولین -۱ یا سوماتومدین C…
IGF-1 نوعی هورمون پلی پپتیدی به حساب می آید که همچون انسولین متشکل از هفتاد اسید امینه می باشد. این ماده به عنوان یک هورمون آنابولیک محسوب می شود که در بیشتر اوقات در کبد(همچنین در بافت های محیطی) با تحریک هورمون رشد آزاد می شود. مسئولیت این هورمون به این صورت است که بیشتر فعالیت های هورمون رشد(GH) مانند احتباس نیتروژن و سنتز پروتئین وهمچنین هیپرپلازی سلول عضله (بالا رفتن تعداد سلول های عضلانی) و میتوژنژ(رشد فیبرهای عضلانی تازه) را بر عهده دارد، از سوی دیگر می تواند باعث هیپرتروفی عضله اسکلتی گردد.
IGF و هورمون رشد وابسته به یکدیگر هستند. قبل از این گفته می شد که مقدار IGF و GH به صورت قابل ملاجظه ای در تمرینات ورزشی افزایش می یابد که این یک فاکتور مهم در تأثیرات انابولیک است.
در بیشتر اوقات امکان دارد که از IGF به جای هورمون رشد استفاده گردد. بنابر این، این ماده برای رشد عضله خوب و مناسب به نظر می رسد و همچنین یک ضد کاتابولیک قوی است.
تأثیرات انابولیک IGF رابطه مشخصی با اندازه پروتئین دارد و برای به دست آمدن نتایج بهتر می بایست به میزان کافی پروتئین استفاده نمایید.
IGF امکان دارد از منافع خاص به ورزشکاران وارد عمل می شود ، زیرا امکان دارد توانایی و قدرت ورزشکار را برای آموزش مهارت های تازه و فنون مربوط به ورزش خود را بهبود بخشد.
این ماده باعث تشکیل کلاژن و کمک به بهبود غضروف کمک می کند و نیز باعث تراکم مناسب استخوان و تنظیم تراکم آن می شود.
IGF درورزشکاران و افراد بدنسازی که تجربه صدمه مفاصل را دارند مفید است و به صورت محسوسی باعث کم شدن زمان بهبود و نیز بالا رفتن قدرت در قسمت بهبود یافته می شود.
IGF باعث بالا رفتن ۱۵درصدی توده عضلانی و ۱۴درصدی بالا رفتن قدرت به صورت میانگین می شود.
