چگونه از آسیب دیدگی در زمان تمرین جلوگیری کنیم؟
در هر ورزشی به خصوص ورزش های گروهی ممکن است آسیب ها، جراحت ها و خطرات احتمالی رخ دهد. بر اساس آمار هر ورزشی که در هر ۱۰۰۰ساعت بیش از ۵ آسیب داشته باشد، یکی از پرخطرترین ورزش ها به حساب می آید. ورزش هایی مانند راگبی و لاکروس با ۳۰ آسیب در هر ۱۰۰۰ ساعت پرخطرترین ورزش ها محسوب می شوند. همچنین ورزش هایی مانند بسکتبال و اسکواش نیز با امار ۱۴ آسیب در هز ۱۰۰۰ ساعت به عنوان ورزش های پرخطر در دنیا به شمار می روند. علاوه بر این ورزش هایی مانند دو و ایروبیک نیز با ۱۱ آسیب در ۱۰۰۰ دقیقه از جمله ورزش ها پرخطر هستند.
آسیب های ورزشی دارای انواع گوناگونی است، ولی بخش هایی از بدن هستند که نسبت به سایر اعضا بیشتر دچار آسیب می شوند. در ادامه شایع ترین آسیب ها و جراحت های ورزشی را بیان خواهیم کرد.
ورم تاندون آشیل
زمانی که از تاندون پشت زانو (تاندون آشیل) بیش از اندازه استفاده شود، موجب درد و ورم در آن قسمت خواهد شد. در صورتی که درمان نشود، صدمه سخت تر شده و تا حدی می رسد که دویدن برای فرد سخت و غیر ممکن می شود. این صدمه بیشتر به دونده ها و ورزشکارانی که با دویدن و پریدن سرو کار دارند می رسد.
پیشگیری و درمان: برای جلوگیری از این آسیب می توانید به عضلات و ماهیچه های ساق پاها تمرینات کششی و قدرتی بدهید. RICE و درمان های ضد تورمی و تقویت ماهیچه های ساق پا بهترین درمان هایی هستند که برای این آسیب مفید هستند. تا زمانی که این آسب به طور کامل بر طرف نشده است، ورزش را شروع نکنید، زیرا منجر به شدیدتر شدن وضعیت خواهد شد.
ضربه مغزی
این آسیب با خوردن ضربه به سر به وجود می آید. نشانه های آن شامل سرگیجه، سردرد، از دست دادن تعادل، اختلالات بینایی، ضعف حافظه، سختی تمرکز، و حالت تهوع است. این صدمه ضرورتاً به همراه بیهوشی نیست. در ورزش های برخوردی مانند فوتبال، بوکس و هاکی این آسیب بیشتر رخ می دهد. البته در ورزش هایی مانند اسکی و ژیمناستیک نیز بسیار اتفاق می افتد. در حالی که بسیاری از افراد بعد از چند هفته به حالت عادی برمی گردند، اما ضربه ی مغزی در بسیاری از افراد به آسیب های جدی می انجامد.
پیشگیری و درمان: بهترین روش برای جلوگیری از ضربه مغزی، دوری از ورزش های برخوردی است. ولی برای بسیاری از افراد این راه حل مناسبی نمی باشد. برای درمان این عارضه استراحت بهترین راه محسوب می شود. در صورتی که سردرد داشتید، می توانید از قرص های مسکن استامینوفن مصرف کنید. بر اساس شدت ضربه ی وارد شده، می بایست از چند ساعت گرفته تا چند ماه از انجام مجدد ورزش های برخوردی دوری نمایید.
کشیدگی ماهیچه های ران
این اسیب هنگامی رخ می دهد که در زمان دویدن در ورزش هایی مانند فوتبال و والیبال، به طور ناگهانی تغییر جهت دهید. نشانه های آن شامل درد عمیق، ورم و گاهی کبودی داخل ران است.
پیشگیری و درمان: بهترین روش پیشگیری از بروز این آسیب، انجام تمرینات کششی پیش از ورزش است. پیشنهاد می شود که شدت ورزش را تقریبا بالا ببرید تا احتمال بروز این آسیب کاهش پیدا کند. RICE و درمان های ضد تورمی بهترین راه های درمانی برای این عارضه به شمار می رود. از انجام فعالیت های شدید، یک یا دو هفته بعد از ایجاد آسیب جداً اجتناب نمایید. بعد از به وجود آمدن این آسیب، در نقطه آسیب دیده یخ قرار دهید تا بهبود بخشد، بعد از آن می توانید ماهیچه ها را کشیده و تقویت نمایید.
درد و ورم ساق پا
این آسیب اغلب برای کسانی رخ می دهد که عادت به تحرک و ورزش ندارند. بالا بردن فشار و شدت تمرینات به طور ناگهانی، پوشیدن کفش های کهنه و دویدن و پریدن روی زمین های بسیار سخت هم امکان دارد موجب ایجاد این آسیب شود.
پیشگیری و درمان:بهترین راه های جلوگیری از این عارضه عبارت اند از: پوشیدن کفش مناسب، انجام حرکات کششی پیش از ورزش و بالا نبردن ناگهانی شدت ورزش. یخ قرار دادن بر روی محل آسیب دیده، انجام حرکات کششی و درمان های ضد تورمی، بهترین روش های درمانی به حساب می آیند.
