وزنه های آزاد بهتر است یا دستگاه های بدنسازی؟
انواع گوناگون تجهیزات ورزشی تمرین مقاومتی می توانند باعث افزایش قدرت بیشینه و هایپرتروفی عضلانی شوند. انواع فعالیت های ورزشی که در تمرینات مقاومتی تجویز شده اند می تواند با وزنه های آزاد مانند هالترها و دمبل ها و یا دستگاه های تمرینی مقاومتی، انجام شوند. اما وزنه های آزاد بهتر است یا دستگاه های بدنسازی؟
تفاوت تمرین دمبل با هالتر
از دیدگاه فیزیولوژی حرکت هنگام استفاده از دمبل ها، واحد های حرکتی بیشتری از عضله مورد نظر ما در دامنه وسیع تری درگیر می شوند و باعث ورزیدگی بیشتر عضلات می شوند. از دیدگاه یادگیری حرکتی اجرای تمرینات با استفاده از دمبل نیاز به تعادل بالایی دارد و آموزش دادن آن به نسبت سخت است و میزان آسیب بالا است .
اما هالتر ها واحد های حرکتی کمتری از عضله را در دامنه حرکتی کمتری درگیر می کنند. اما می توانیم با استفاده از صفحه هالتر های بدنسازی شدت را بالا ببریم که این امکان در دمبل وجود ندارد. اجرای تمرینات با استفاده از هالتر نیاز به تعادل کمتری نسبت به دمبل دارد و آموزش آن آسان و میزان آسیب کمتر است. همچنین برای افرادی که به دنبال حجم عضلات هستند تمرینات با هالتر کمک فراوانی به آن ها میکند.
کاربرد دستگاه های بدنسازی
- افزایش تمرکز مقاومت بر روی گروه عضلانی خاص.
- کاهش آسیب در مفاصل غیر مرتبط.
- کاهش مصرف انرژی و آموزش آسان .
- مناسب برای مبتدی ها و افراد سالخورده به دلیل دامنه حرکتی ایمن در دستگاه ها.
- تقویت تاندون ها و لیگامنت ها.
- مناسب برای تفکیک و تقارن عضلات افراد حرفه ای نزدیک به مسابقات.
با وجود این،انواع دیگری از تمرینات مقاومتی مانند بند لاستیکی و فعالیت های ورزشی با وزن بدن، وجود دارند که می توانند برای افزایش قدرت و هایپرتروفی استفاده شوند. به طور مثال از ویژگی های تمرین با کش های بدنسازی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- افزایش قدرت انفجاری در گروه عضلانی مورد تمرین.
- هماهنگی بین گروههای عضلانی مختلف به هنگام اجرا.
- شبیه سازی بیشینه تمرین در بدنسازی با تکنیک ورزش مورد نظر.
- آسیب احتمالی به علت حرکات انفجاری در تقابل با شدت پایین.
- آموزش سخت.
حرکات تک مفصلی و چند مفصلی
برنامه های آمادگی و سلامتی ،شامل حداقل یک فعالیت ورزشی ویژه هرگروه عضلانی اصلی بدن می شود. گروه عضلانی چند گانه یا فعالیت های ورزشی چند مفصلی مستلزم حرکت در بیش تر از یک مفصل می باشند و گسترش نیرو با بیشتر از یک گروه عضلانی انجام می شود مانند: پرس سینه یا پرس پا. گروه عضلانی تکی، یا فعالیت های ورزشی تک مفصلی، عمدتا مستلزم حرکت در یک مفصل هستند و نیرو توسط یک گروه عضلانی گسترش می یابد مانند حرکت جلو بازو هالتر یا پشت بازو دمبل.
از گروه عضلانی چند گانه یا فعالیت های ورزشی چند مفصلی ضمنا به عنوان فعالیت های ورزشی اصلی یا مرکزی نیز یاد می شود، در حالی که از گروه عضلانی تکی یا فعالیت های ورزشی تک مفصلی به عنوان فعالیت های ورزشی کمکی یاد می شود. هدف های بیشتر برنامه های تمرینی می تواند با استفاده از یک فعالیت ورزشی به ترتیبی تامین شود که فعالیت های ورزشی چند مفصلی قبل از فعالیت های ورزشی تک مفصلی انجام شود.
جلوگیری از آسیب دیدگی در بدنسازی
بسیاری از ورزشکاران تلاش می کنند که طی یک الی دو جلسه میزان وزنه هایی را که بلند می کنند افزایش دهند. این کار خطرناک است، چرا که به شما اجازه نمی دهد تا کنترل کامل در حرکت خود داشته باشید و باعث می شود تا شما از گرفتن بهترین نتیجه ناکام بمانید. همچنین این امکان وجود دارد که زردپی و رباط مفاصل شما آسیب ببیند. در عوض چه کنید: شما باید وزنه ای را بلند کنید که کنترل کامل به آن و توانایی این را داشته باشید که تا اتمام حرکت، وزنه ها را بدون رها کردن در دست خود نگه دارید. اگر شما از کنترل کامل وزنه ناتوان هستید و از آغاز تا پایان حرکت، وزنه ها در دست شما در حال تاب خوردن هستند باید میزان وزن آن ها را کمتر کنید زیرا با این روش هیچ گاه نمی توانید به فرم دلخواه دست پیدا کنید.
نتیجه گیری
هر کدام از تجهیزات داخل باشگاه های بدنسازی فواید خاص خودشان را دارند که باید با توجه به هدف، میزان سابقه تمرینی، آسیب دیدگی و … در برنامه تمرینی گنجانده شوند. اما برنامه تمرینی مناسب است که از دستگاه ها و وزنه های آزاد و دیگر تجهیزات ورزشی به صورت هوشمندانه در کنار هم استفاده شود. این نکته را نیز به یاد داشه باشید متاسفانه در دوره ای که اکثر مربیان به یک کارت مربیگری درجه سه بسنده می کنند، حتما در انتخاب مربی خود دقت فراوانی داشته باشید زیرا آسیب هایی که از طریق رشته بدنسازی به مفاصل شما وارد می شود ممکن است سالیان سال همراه شما باشد.
